نشست خبری رونمایی از آلبوم «عشق قدیمی» با حضور سامان جلیلی، تهیه‌کننده اثر، عوامل آلبوم و جمعی از خبرنگاران رسانه‌های فرهنگی برگزار شد.

در این نشست، موضوعاتی چون روند انتشار آلبوم، دشواری‌های اخذ مجوز، وضعیت شعر و ترانه در موسیقی پاپ، رقابت میان خوانندگان و مسائل محتوایی در سیستم صدور مجوز موسیقی مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

محمد قیامتی، تهیه‌کننده آلبوم، در ابتدای نشست به تشریح روند شکل‌گیری و انتشار آلبوم پرداخت و گفت: «تقریباً یک سال پیش آلبوم آماده انتشار بود. ما نزدیک به ۹ تا ۱۰ سال است که فعالیت می‌کنیم و در بازار موسیقی، بسیاری از تهیه‌کنندگان برای رزومه کاری خود تلاش می‌کنند. بسیاری از تهیه‌کنندگان، آلبوم را به عنوان یک ویترین می‌بینند. به همین دلیل، ما نیز تصمیم گرفتیم علاوه بر انتشار در فضای مجازی، نسخه فیزیکی آلبوم را نیز منتشر کنیم تا ماندگار شود و در سال‌های آینده بیشتر به یاد بماند.»

او افزود: «با وجود وضعیت فعلی بازار، می‌دانستیم انتشار آلبوم ریسک‌پذیر است. اما ترجیح دادیم آلبوم به صورت کامل منتشر شود. برخلاف برخی خواننده‌ها که دو یا سه روز قبل از انتشار سروصدا ایجاد می‌کنند، ما همیشه شاهد بوده‌ایم که آثار سامان، مانند «جنون» و «دنیا»، چند ماه بعد از انتشار شنیده می‌شوند. ما هیچ‌گاه به تبلیغات لحظه آخری تکیه نکردیم.»

وی ادامه داد: «ما ده قطعه را انتخاب کردیم، زیرا هر کس سلیقه خاص خود را دارد؛ یکی کارهای شاد را دوست دارد و دیگری کارهای غمگین. خود سامان اساساً به سبک شش و هشت علاقه ندارد و همیشه کارهای غمگین‌تر را ترجیح می‌دهد. اما در آلبوم سعی کردیم تنوع را رعایت کنیم و همه سلیقه‌ها را در نظر بگیریم. انتشار را با توکل به خدا انجام دادیم و فکر می‌کنم کسانی که برای موسیقی ارزش قائل هستند، از آلبوم خوششان بیاید. از نظر محتوا و شعر، آلبوم قابل قبول است و لحن خواندن سامان نیز، خدا را شکر، واضح و بدون ادا و اطوار است.»

سامان جلیلی نیز در این نشست اظهار داشت: «پس از کار «جنون» که خوشبختانه مورد استقبال قرار گرفت، ترانه‌های خودم بیشتر شنیده شد و آنچه که خودم دوست داشتم، بیشتر پخش شد. به همین دلیل تصمیم گرفتم زمان بیشتری را صرف ترانه‌سرایی کنم. احساس می‌کنم مخاطبانی که کارهای من را دنبال می‌کنند، با ترانه‌های خودم ارتباط بیشتری برقرار می‌کنند؛ از این رو، سعی کردم در این آلبوم نیز از ترانه‌های خودم استفاده کنم.»

در ادامه، جلیلی در پاسخ به سوال خبرنگاری درباره رقابت شدید میان خوانندگان پاپ و راهکار خود برای ماندگاری در این عرصه توضیح داد: «من همیشه کار خودم را کرده‌ام و هیچ ادعایی هم نداشتم. شانزده سال است که کار می‌کنم؛ از ۱۸ سالگی فعالیتم را آغاز کرده‌ام و در ۲۴ سالگی کنسرت تهران برگزار کرده‌ام. من همیشه زحمت خودم را کشیده‌ام. مردم تصمیم می‌گیرند چه چیزی گوش بدهند. من کاری به رقابت با دیگران ندارم و فقط مسیر هنری خودم را دنبال می‌کنم.»

او افزود: «من آدم شادی نیستم؛ اما برای کنسرت مجبوریم چند کار شاد اجرا کنیم، زیرا قرار نیست همه گریه کنند. اما در آلبوم تلاش کردیم تنوع ایجاد کنیم و در عین حال خودمان باشیم. با این حال، بخش دشوار قضیه، فرآیند گرفتن مجوز است. مثلاً کلمه «دیوونه» در خبرگذاری خوزستان برخی ترانه‌ها سخیف محسوب می‌شود و رد می‌کنند؛ اما در بعضی کارها، واژه‌های تندتر مجوز گرفته‌اند. ما باید چندین بار توسط شاعران مختلف ثبت کنیم تا شاید به تأیید برسد. این روند واقعاً زمان‌بر است.»

تهیه‌کننده آلبوم در ادامه برنامه درباره آزاد شدن رپ نیز گفت: «به نظرم رپی که بخواهد مجاز شود، اصلاً ربطی به این محدودیت‌ها ندارد. رپ ذاتاً اعتراضی است و باید بتواند آزادانه بیان شود. اگر محدودیت‌ها برداشته شود، مطمئن باشید رپرها از خواننده‌های پاپ خیلی جلوتر خواهند زد. ما برای یک کلمه ساده چند ماه معطل می‌مانیم؛ اما برخی آثار دیگر که بسیار تند هستند، مجوز دارند. نمی‌دانم دقیقاً ملاک چیست.»

در بخش دیگری از نشست، کسری حاجی‌زاده، مدیر موسسه «نوای هنر آرنا» و مسئول اخذ مجوز آلبوم، درباره چالش‌های اداری توضیح داد و گفت: «در زمینه اخذ مجوز همیشه با چالش روبرو هستیم. گاهی سلیقه‌ای برخورد می‌شود. مثلاً یک ترانه رد شده، اما همان را دوباره ثبت می‌کنیم و تأیید می‌شود. ما بارها گفته‌ایم اگر چیزی خط قرمز است، همیشه باشد. اگر نیست، اجازه بدهند ما یک‌بار برای همیشه بدانیم چه چیزی مجاز است و چه چیزی نیست. گاهی یک ماه منتظر تأیید شعر می‌مانیم و بعد رد می‌شود و باید حضوری جلسه بگذاریم تا مشکل حل شود. این فرآیند می‌تواند آزاردهنده باشد. خوشبختانه برای این آلبوم چالش جدی نداشتیم و مجوز به موقع صادر شد.»

در پایان نشست نیز به برخی پرسش‌های دیگر خبرنگاران درباره تنظیم‌ها، محتوا، چالش‌های انتشار و نگاه سامان جلیلی به آینده کاری پاسخ داده شد.