قطعه «مهسا برای دو سنتور، اُپوس ۲۲۴، شمارهٔ ۲» اثر علیرضا مشایخی، با اجرای دونوازی امیرحسین رئوفی و حمید فروزان که با نام «دوئو تآی» شناخته می‌شوند، توسط «نشر موسیقی درنگ» منتشر شد.

این اثر که در سال ۱۳۹۸ و در یک نشست، بدون هیچ‌گونه ویرایش دیجیتال توسط این دوئت اجرا و ضبط شده است، اکنون در دسترس علاقه‌مندان به موسیقی معاصر ایرانی قرار گرفته است.

در دفترچه آلبوم «تهران–برلین» درباره اثر «مهسا، اُپوس ۲۲۴» توضیحاتی ارائه شده است:

«مشایخی همواره به مسائل موسیقی ایران توجه داشته و از جنبه‌های گوناگون به آن‌ها اندیشیده است. رویکرد او در این زمینه اغلب با دیدگاه اساتید سنتی موسیقی ایرانی متفاوت بوده است. در حالی که بیشتر اساتید بر حفظ و دست‌نخوردگی موسیقی کلاسیک ایران تأکید دارند، مشایخی تلاش بی‌وقفه خود را بر «گسترش» و «تکامل» موسیقی ایران متمرکز کرده است. او حتی اصرار بر حفظ دست‌نخوردگی موسیقی ایران را نوعی «خواب غفلت بی‌پایان» می‌داند.

تمایل مشایخی به آهنگسازی در محدوده کوک تعدیل‌نشده، علاوه بر «ارکستر موسیقی نو»، به تشکیل «آنسامبل متاایکس» نیز انجامید. این آنسامبل کوچک، بسته به نیاز هر قطعه، از تعداد متغیری نوازنده تشکیل می‌شود. او در نام‌گذاری قطعات این آنسامبل روش منحصر به فردی دارد؛ به طوری که از نام برخی دانشجویان و نوازندگان خود آنسامبل در نام‌گذاری قطعات استفاده می‌کند. آثاری که او برای این آنسامبل ساخته، کاملاً ایرانی هستند. ساختار این قطعات، از جمله قطعه حاضر، از موتیف‌ها یا تم‌هایی تشکیل شده که به بستری برای بداهه‌نوازی نوازندگان تبدیل می‌شوند. عبارات و تم‌ها به گونه‌ای انتخاب شده‌اند که نتیجه نهایی در چارچوب نظریه «چندصدایی» مشایخی قرار می‌گیرد.»

«دوئو تآی» در میهن گیم سال ۱۳۸۹ و در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران، حاصل هم‌نشینی و تبادل نظر امیرحسین رئوفی و حمید فروزان در دوران دانشجویی شکل گرفت.

این دوئت فعالیت خود را با تمرکز بر ترکیب‌های مختلف دونوازی سنتور آغاز کرد و سپس با اجراهای متعدد در مراکز آکادمیک موسیقی، ایده‌ها و پتانسیل‌های موجود در دونوازی سنتور را مورد آزمایش قرار داد.

شرکت در جشنواره‌های معتبر داخلی و خارجی، برگزاری کنسرت‌های متعدد در جشنواره‌های تخصصی موسیقی و انتشار چندین اثر، از جمله مهم‌ترین فعالیت‌های «دوئو تآی» در طول این سال‌ها به شمار می‌رود.