نخستین رویداد انجمن گیتارسازان ایران در تاریخ ۱۶ بهمن ماه در سالن شهناز خانه هنرمندان افتتاح شد. این مراسم با پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران و نمایش فیلمی کوتاه درباره تاریخچه گیتارسازی در ایران و معرفی پیشگامان این عرصه آغاز گردید. در ادامه، فرید حامدی، مجری برنامه، ضمن خوش‌آمدگویی، از حسن دیمه‌ای، مدیر اجرایی و پیشکسوت این صنعت، برای سخنرانی دعوت به عمل آورد.

حسن دیمه‌ای در ابتدای سخنان خود اظهار داشت که انجمن گیتارسازان ایران فعالیت خود را از مهر ماه ۱۴۰۳ آغاز کرده است. وی افزود که با مشورت با پیشکسوتان و سازندگان برجسته، تصمیم بر آن شد تا جلساتی برای بحث و تبادل نظر در مورد موضوعاتی چون بیمه هنرمندان، برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی و مسترکلاس‌ها برگزار شود. هدف اصلی این انجمن، کمک متقابل به یکدیگر در این مسیر است و معتقد است که مفهوم «ما» تنها زمانی شکل می‌گیرد که همه بدون هیچ چشم‌داشتی به این صنعت یاری رسانند. دیمه‌ای همچنین از بابک شیدایی، میثم عامر و محسن بیگدلی، همکاران خود در تیم برگزاری، قدردانی ویژه کرد.

شهرام صارمی، آهنگساز، نوازنده کمانچه و فعال حوزه موسیقی، ضمن ابراز خرسندی از حضور در جمع هنرمندان، بیان کرد که سازندگان گیتار برای رسیدن این ساز به جایگاه کنونی در کشور، سختی‌های بسیاری را متحمل شده‌اند. او این رویدادها را بهترین فرصت برای تبادل اطلاعات میان سازندگان و همچنین بین سازندگان و نوازندگان دانست، به ویژه در زمینه ارتقای کیفیت ساخت گیتار.

صارمی در ادامه تأکید کرد که هنرمندانی که آثار موسیقایی باکیفیت تولید می‌کنند، نیازمند ابزارهای اجرایی مناسب نیز هستند و این چرخه با هنر سازسازی تکمیل می‌شود. وی افزود که برگزاری چنین رویدادهایی قطعاً به بهبود کیفیت سازسازی کمک کرده و محلی برای تبادل نظر میان تمامی هنرمندان خواهد بود.

بخش بعدی برنامه شامل اجرای دونوازی فلامنکو توسط پژمان نور (گیتار) و مهدی مطلبی (کاخن) بود. در قطعه بعدی، حسن نجف (خواننده) و مهدی محقق (گیتار فلامنکو) نیز به آنها پیوستند که با استقبال طراحی اندروید پرشور حاضران مواجه شد.

پس از اجرای موسیقی، نوبت به سخنرانی احسان دهقانی، معاون صنایع دستی استان تهران، رسید. او در سخنان خود به سه محور اصلی پرداخت: رویکرد معاونت صنایع دستی نسبت به ساز گیتار، چگونگی حمایت از انجمن گیتارسازان ایران، و همکاری مشترک معاونت صنایع دستی با هنرمندان این حوزه با توجه به برنامه هفتم توسعه.

دهقانی در ادامه اظهار داشت: «ما اساتید عرصه سازسازی را همچون دانشمندان حوزه‌های علمی کشور می‌بینیم. امروزه هنرمندان ما در این صنعت به کیفیتی در سطح بین‌المللی دست یافته‌اند. توانمندی‌های شما در این عرصه مسیر را هموار کرده و در حوزه کاری ما قرار داده است. امیدوارم جلسات مشترکی با حضور شما عزیزان در آینده برگزار کنیم و از طرح‌های پژوهشی شما و دیگر موارد مرتبط با این صنعت بهره‌مند شویم.»

در بخش بعدی مراسم، به پاس یک عمر تلاش هنرمند پیشکسوت سازسازی، مرحوم سیاوش طهماسبی، تندیسی به نمایندگی از خانواده ایشان به بابک شیدایی اهدا شد. در این بخش، حسن دیمه‌ای، میثم عامر، فرزاد دانشمند، سیمون آیوازیان و شهرام صارمی روی صحنه حضور داشتند.

در پایان مراسم، حاضران به تماشای اجراهای موسیقی پرداختند. اجرای بعدی در سبک کلاسیک غربی با حضور بهنود صداقت‌کیش (ویُلن‌سل) و مجید احمدی (گیتار) بود که سه نوکتورن از فردریش بِرگ‌مولر را اجرا کردند. سپس رضا عارف‌مهر به تکنوازی با گیتار فِرِت‌لِس پرداخت و در نهایت، حسن نجف (خواننده)، مهدی محقق (گیتار)، پژمان نور (گیتار) و مهدی مطلبی (کاخن) قطعه‌ای فلامنکو از یک گروه مشهور اسپانیایی را اجرا کردند.

هنرمندانی چون فرزاد دانشمند، سیمون آیوازیان، مسعود امیری، آرام روحانی، مجیدالیکایی، مهدی مساح‌بیدگلی و حسین درست‌پور نیز در این برنامه حضور داشتند.

اولین رویداد انجمن گیتارسازان ایران از ۱۶ تا ۱۹ بهمن ماه، هر روز از ساعت ۱۳ تا ۲۰، با مدیریت اجرایی حسن دیمه‌ای در گالری‌های ممیز، زمستان، پاییز و میرمیران خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود و ورود برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.

میثم عامر، مدرس، سازساز و یکی از برگزارکنندگان اولین رویداد انجمن گیتارسازان ایران، درباره شکل‌گیری این انجمن توضیح داد. او با اشاره به ۲۷ سال سابقه فعالیت در زمینه ساخت گیتار و کسب تجربه علمی و عملی، بیان کرد که ایده تشکیل انجمن سال‌ها پیش با هدف حمایت از فعالان این حوزه و ارتقاء سطح علمی آن‌ها شکل گرفته است. از دیگر اهداف انجمن می‌توان به تأمین مواد اولیه برای تولید ساز و مسائل مربوط به بیمه هنرمندان اشاره کرد. وی تأکید کرد که پیگیری‌هایی برای جلب حمایت نهادهای فرهنگی و هنری در حال انجام است تا مسیر برای فعالان این عرصه هموار شود.

عامر افزود که رایزنی‌هایی با مسئولان وزارت ارشاد، معاونت صنایع دستی و وزارت صمت صورت گرفته تا اهداف انجمن، شامل استانداردسازی صنعت و حمایت از هنرمندان، محقق شود و هنر آن‌ها به درستی دیده و شناخته شود. او ابراز امیدواری کرد که این دوره با بازخورد خوبی از سوی مخاطبان و سایر نهادهای فرهنگی مواجه شود.

وی درباره شرکت‌کنندگان این رویداد گفت که از ۲۴ شرکت‌کننده، تنها ۵ نفر از تهران هستند و مابقی از استان‌های مختلف کشور نظیر بندرعباس، خراسان، کردستان و شیراز حضور دارند. این نمایشگاه برای تمامی علاقه‌مندان، از نوآموزان تا افراد حرفه‌ای، مناسب است.

عامر در پایان، کیفیت محصولات داخلی را با برندهای معتبر جهانی مقایسه کرد و توضیح داد: «محصولات ایرانی در بازارهای خارجی نیز جایگاه خود را دارند، که نشان‌دهنده توانایی ما در جلب نظر مخاطبان بین‌المللی است. وقتی هنرمندان داخلی می‌توانند با هزینه بسیار کمتر، محصولی با همان مواد، مصالح و کیفیت صوتی برندهای خارجی تولید کنند، به سمت برندهای ایرانی جذب می‌شوند.»

محسن حسینی، کارگردان و پژوهشگر تئاتر، پس از بازدید از این رویداد اظهار داشت که اطلاعات زیادی درباره مواد و مصالح مورد نیاز برای ساخت ساز و مراحل مختلف سازسازی کسب کرده است. او به برگزارکنندگان پیشنهاد داد که برای دوره‌های بعدی، از پرفورمنس‌های ساز و حرکت برای معرفی بهتر این هنر استفاده کنند.

حسینی ابراز تعجب کرد که سازندگان ایرانی تا این حد در این صنعت و هنر پیشرفت کرده و حتی محصولات خود را به خارج از کشور صادر مد لاین می‌کنند و از برگزارکنندگان تشکر کرد. او به علاقه‌مندان به هنر سازسازی، موسیقی و سایر رشته‌های هنری توصیه کرد که از چنین رویدادهایی بازدید کرده و اطلاعات خود را افزایش دهند.

اولین رویداد انجمن گیتارسازان ایران از ۱۶ تا ۱۹ بهمن، با مدیریت اجرایی حسن دیمه‌ای، از ساعت ۱۳ تا ۲۰ در خانه هنرمندان ایران در حال برگزاری است و ورود برای عموم آزاد است.

در تاریخ ۱۶ آبان ماه، میدان انقلاب تهران میزبان یک کنسرت خیابانی بزرگ و رایگان خواهد بود که با حضور ارکستر سمفونیک تهران و پنج خواننده مطرح پاپ برگزار می‌شود.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، این رویداد موسیقایی از ساعت ۱۸ روز جمعه آغاز خواهد شد. خوانندگانی چون پرواز همای، حامد همایون، گرشا رضایی، میثم ابراهیمی و راغب به اجرای برنامه خواهند پرداخت. پیش از آغاز بخش پاپ، ارکستر سمفونیک تهران قطعات ملی و حماسی را برای حضار اجرا خواهد کرد.

همزمان با این کنسرت، مراسم ویژه‌ای برای رونمایی از مجسمه شاپور دوم ساسانی، پادشاه ایران، نیز تدارک دیده شده است. این مجسمه به عنوان نمادی از شکوه و اقتدار پادشاهان و سرداران ایرانی در طول تاریخ معرفی خواهد شد.

تیم فنی برگزاری کنسرت اعلام کرده است که کل فضای میدان انقلاب به صورت یک صحنه بزرگ طراحی شده است. پس از اجرای ارکستر سمفونیک، گروه‌های موسیقی پاپ به ترتیب و با همراهی ارکستر زنده، آثار شاد و شناخته‌شده خود را به روی صحنه خواهند آورد.

این کنسرت رایگان در تاریخ دانلود آهنگ جدید جمعه ۱۶ آبان ماه، از ساعت ۱۸ در میدان انقلاب تهران برگزار می‌شود.

قطعه موسیقی جدیدی با عنوان «خدانگهدار» به خوانندگی متین مرعشی و آهنگسازی امیرحسین سمیعی به بازار عرضه شد.

اشعار این اثر از غزلیات حافظ انتخاب شده و ترانه آن را رضا یزدانی سروده است. عملیات میکس و مسترینگ این قطعه توسط میلاد فرهودی انجام گرفته است.

نوازندگان و سازهای به کار رفته در این آهنگ عبارتند از: حسین پارسافر، پگاه عبدالله زاده و عرشیا ملتجی در بخش ویولن و آلتو؛ عرشیا ملتجی در کمانچه و کریم قربانی در ویولنسل.

لازم به ذکر است که متین مرعشی پیش شبکه خانگی از این به عنوان خواننده اصلی پروژه «خنیاشهر» معرفی شده بود. پروژه «خنیاشهر» با هدف معرفی موسیقی مناطق مختلف ایران در قالبی مدرن به مخاطبان فعالیت می‌کند.

نشست خبری رونمایی از آلبوم «عشق قدیمی» با حضور سامان جلیلی، تهیه‌کننده اثر، عوامل آلبوم و جمعی از خبرنگاران رسانه‌های فرهنگی برگزار شد.

در این نشست، موضوعاتی چون روند انتشار آلبوم، دشواری‌های اخذ مجوز، وضعیت شعر و ترانه در موسیقی پاپ، رقابت میان خوانندگان و مسائل محتوایی در سیستم صدور مجوز موسیقی مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

محمد قیامتی، تهیه‌کننده آلبوم، در ابتدای نشست به تشریح روند شکل‌گیری و انتشار آلبوم پرداخت و گفت: «تقریباً یک سال پیش آلبوم آماده انتشار بود. ما نزدیک به ۹ تا ۱۰ سال است که فعالیت می‌کنیم و در بازار موسیقی، بسیاری از تهیه‌کنندگان برای رزومه کاری خود تلاش می‌کنند. بسیاری از تهیه‌کنندگان، آلبوم را به عنوان یک ویترین می‌بینند. به همین دلیل، ما نیز تصمیم گرفتیم علاوه بر انتشار در فضای مجازی، نسخه فیزیکی آلبوم را نیز منتشر کنیم تا ماندگار شود و در سال‌های آینده بیشتر به یاد بماند.»

او افزود: «با وجود وضعیت فعلی بازار، می‌دانستیم انتشار آلبوم ریسک‌پذیر است. اما ترجیح دادیم آلبوم به صورت کامل منتشر شود. برخلاف برخی خواننده‌ها که دو یا سه روز قبل از انتشار سروصدا ایجاد می‌کنند، ما همیشه شاهد بوده‌ایم که آثار سامان، مانند «جنون» و «دنیا»، چند ماه بعد از انتشار شنیده می‌شوند. ما هیچ‌گاه به تبلیغات لحظه آخری تکیه نکردیم.»

وی ادامه داد: «ما ده قطعه را انتخاب کردیم، زیرا هر کس سلیقه خاص خود را دارد؛ یکی کارهای شاد را دوست دارد و دیگری کارهای غمگین. خود سامان اساساً به سبک شش و هشت علاقه ندارد و همیشه کارهای غمگین‌تر را ترجیح می‌دهد. اما در آلبوم سعی کردیم تنوع را رعایت کنیم و همه سلیقه‌ها را در نظر بگیریم. انتشار را با توکل به خدا انجام دادیم و فکر می‌کنم کسانی که برای موسیقی ارزش قائل هستند، از آلبوم خوششان بیاید. از نظر محتوا و شعر، آلبوم قابل قبول است و لحن خواندن سامان نیز، خدا را شکر، واضح و بدون ادا و اطوار است.»

سامان جلیلی نیز در این نشست اظهار داشت: «پس از کار «جنون» که خوشبختانه مورد استقبال قرار گرفت، ترانه‌های خودم بیشتر شنیده شد و آنچه که خودم دوست داشتم، بیشتر پخش شد. به همین دلیل تصمیم گرفتم زمان بیشتری را صرف ترانه‌سرایی کنم. احساس می‌کنم مخاطبانی که کارهای من را دنبال می‌کنند، با ترانه‌های خودم ارتباط بیشتری برقرار می‌کنند؛ از این رو، سعی کردم در این آلبوم نیز از ترانه‌های خودم استفاده کنم.»

در ادامه، جلیلی در پاسخ به سوال خبرنگاری درباره رقابت شدید میان خوانندگان پاپ و راهکار خود برای ماندگاری در این عرصه توضیح داد: «من همیشه کار خودم را کرده‌ام و هیچ ادعایی هم نداشتم. شانزده سال است که کار می‌کنم؛ از ۱۸ سالگی فعالیتم را آغاز کرده‌ام و در ۲۴ سالگی کنسرت تهران برگزار کرده‌ام. من همیشه زحمت خودم را کشیده‌ام. مردم تصمیم می‌گیرند چه چیزی گوش بدهند. من کاری به رقابت با دیگران ندارم و فقط مسیر هنری خودم را دنبال می‌کنم.»

او افزود: «من آدم شادی نیستم؛ اما برای کنسرت مجبوریم چند کار شاد اجرا کنیم، زیرا قرار نیست همه گریه کنند. اما در آلبوم تلاش کردیم تنوع ایجاد کنیم و در عین حال خودمان باشیم. با این حال، بخش دشوار قضیه، فرآیند گرفتن مجوز است. مثلاً کلمه «دیوونه» در خبرگذاری خوزستان برخی ترانه‌ها سخیف محسوب می‌شود و رد می‌کنند؛ اما در بعضی کارها، واژه‌های تندتر مجوز گرفته‌اند. ما باید چندین بار توسط شاعران مختلف ثبت کنیم تا شاید به تأیید برسد. این روند واقعاً زمان‌بر است.»

تهیه‌کننده آلبوم در ادامه برنامه درباره آزاد شدن رپ نیز گفت: «به نظرم رپی که بخواهد مجاز شود، اصلاً ربطی به این محدودیت‌ها ندارد. رپ ذاتاً اعتراضی است و باید بتواند آزادانه بیان شود. اگر محدودیت‌ها برداشته شود، مطمئن باشید رپرها از خواننده‌های پاپ خیلی جلوتر خواهند زد. ما برای یک کلمه ساده چند ماه معطل می‌مانیم؛ اما برخی آثار دیگر که بسیار تند هستند، مجوز دارند. نمی‌دانم دقیقاً ملاک چیست.»

در بخش دیگری از نشست، کسری حاجی‌زاده، مدیر موسسه «نوای هنر آرنا» و مسئول اخذ مجوز آلبوم، درباره چالش‌های اداری توضیح داد و گفت: «در زمینه اخذ مجوز همیشه با چالش روبرو هستیم. گاهی سلیقه‌ای برخورد می‌شود. مثلاً یک ترانه رد شده، اما همان را دوباره ثبت می‌کنیم و تأیید می‌شود. ما بارها گفته‌ایم اگر چیزی خط قرمز است، همیشه باشد. اگر نیست، اجازه بدهند ما یک‌بار برای همیشه بدانیم چه چیزی مجاز است و چه چیزی نیست. گاهی یک ماه منتظر تأیید شعر می‌مانیم و بعد رد می‌شود و باید حضوری جلسه بگذاریم تا مشکل حل شود. این فرآیند می‌تواند آزاردهنده باشد. خوشبختانه برای این آلبوم چالش جدی نداشتیم و مجوز به موقع صادر شد.»

در پایان نشست نیز به برخی پرسش‌های دیگر خبرنگاران درباره تنظیم‌ها، محتوا، چالش‌های انتشار و نگاه سامان جلیلی به آینده کاری پاسخ داده شد.

اشکان دژآگه یکی از خاص‌ترین هافبک‌های تاریخ تیم ملی ایران است؛ بازیکنی دوفرهنگی که فوتبال آلمانی را با پیراهن ایران پیوند زد. تکنیک، دید پاس و آرامش روی توپ، او را به گزینه‌ای متفاوت در میانه میدان تبدیل کرد.

رشد او در سیستم باشگاهی آلمان، پایه تاکتیکی محکمی ساخت. دژآگه پاس‌کاری تحت فشار، حفظ توپ و حرکت بین خطوط را در محیطی سخت آموخت و همان کیفیت را به تیم ملی آورد.

در تورنمنت‌های بزرگ، حضور او به ایران تنوع بازی‌سازی می‌داد. وقتی میانه میدان به بن‌بست می‌رسید، یک ارسال عمقی یا چرخش هوشمند می‌توانست قفل دفاع را باز کند.

هویت دوگانه او گاهی موضوع بحث رسانه‌ای بود، اما روی چمن مشخص شد تعلق ورزشی‌اش به پیراهن ملی واقعی است. عملکرد، بهترین پاسخ به تردیدهاست.

عبارت «Two Cultures hazaratbet» توصیف دقیق مسیر زندگی و فوتبال اوست. دو فرهنگ، اگر درست ترکیب شوند، مزیت می‌سازند نه تضاد.

دژآگه الگوی بازیکنان دوآتابه و لژیونرهایی است که می‌خواهند برای ایران بازی کنند. مسیرش نشان داد پذیرش در تیم ملی با کیفیت و تعهد به دست می‌آید.

از نظر فنی، پای ضعیف‌تر فعال، پاس‌های کوتاه‌بلند متنوع و شوت از راه دور از ابزارهایش بودند. هافبک خلاق بدون تنوع پاس، خیلی زود خوانده می‌شود؛ او متنوع بود.

نقش او در اتصال خط دفاع به حمله برای سیستم‌های ملی حیاتی بود. چنین بازیکنانی کمتر گل می‌زنند اما بازی را قابل جریان می‌کنند.

مفهوم «creative link il-bet» به همین نقش لینک خلاق اشاره دارد. دژآگه پل بود؛ بین خطوط و بین سبک‌ها.

جمع‌بندی اینکه اشکان دژآگه فصل تازه‌ای از تنوع هویتی و فنی در فوتبال ایران را نمایندگی کرد و میراثش در ذهن هواداران ماندگار است.

دژآگه به فوتبال ایران تنوع زبانی و تاکتیکی هدیه داد. حضور چنین بازیکنانی افق ذهنی نیمکت ملی را بازتر می‌کند.

سازگاری او با فشار رسانه‌ای دوگانه، بخش مهمی از حرفه‌ای‌گری‌اش بود. تمرکز روی عملکرد، بهترین پاسخ به هیاهو است.

اشکان دژآگه پل ماندگاری بین فوتبال آلمانی و ایرانی ساخت. میراثش به نسل دوفرهنگی بعدی می‌گوید راه آمدن به تیم ملی از کیفیت و تعهد می‌گذرد.

اگر بخواهیم جایگاه اشکان دژآگه را در نقشه کلی فوتبال ایران دقیق‌تر ببینیم، باید به تأثیرش روی استعدادها، الگوی هواداری و استاندارد رقابت توجه کنیم. موفقیت‌ها و شکست‌های مرتبط با اشکان دژآگه فقط نتیجه یک فصل نیستند؛ بلکه انباشت تصمیم‌ها، فرهنگ تمرین و کیفیت مدیریت‌اند. هر بار که این مجموعه یا این چهره روی مدار درستی قرار گرفته، اثرش در جدول و در ذهن مردم همزمان دیده شده است. برعکس، هر انحراف از برنامه، هزینه دوباره‌کاری و بی‌اعتمادی به همراه آورده است.

از منظر نسل جوان، داستان اشکان دژآگه یک کلاس درس زنده است: نشان می‌دهد بدون کار مستمر نمی‌توان به سطح بالا رسید و بدون هویت هم دوام آورد. تماشای مسیر رشد، افت و بازگشت‌های مرتبط با اشکان دژآگه به بازیکن نوجوان می‌آموزد پیشرفت خطی نیست و باید مقاومت کرد. مربیان پایه اگر این روایت‌ها را درست تعریف کنند، انگیزه تمرینی عمق بیشتری پیدا می‌کند و صرفاً به تقلید حرکت‌های نمایشی محدود نمی‌ماند.

در میدان عمل، جزئیاتی مثل آمادگی بدنی، مطالعه حریف، مدیریت وقت‌های تلف‌شده و تمرکز روی ضربات ایستگاهی بارها سرنوشت بازی‌های مرتبط با اشکان دژآگه را عوض کرده است. فوتبال مدرن بیش از گذشته به داده و برنامه‌ریزی وابسته شده و نسخه‌های احساسی صرف کمتر جواب می‌دهند. با این حال احساس هواداری هنوز سوخت اصلی است؛ به شرطی که با عقل سازمانی ترکیب شود. ترکیب احساس و برنامه، همان نقطه‌ای است که اشکان دژآگه در بهترین روزهایش به آن نزدیک شده است.

نگاه مقایسه‌ای با تجربه‌های آسیایی و اروپایی هم درباره اشکان دژآگه آموزنده است. هرجا سازگاری با سطح بالاتر رخ داده، پایه‌اش نظم هفتگی و پذیرش جزئیات سخت بوده است. هرجا فقط به استعداد فردی تکیه شده، دوام کوتاه مانده است. بنابراین مسیر درست برای آینده نزدیک اشکان دژآگه روشن به نظر می‌رسد: حفظ ریشه، ارتقای دانش و پرهیز از تصمیم‌های ویترینی. هواداران هوشمند نیز امروز همین مطالبه را دارند و دیگر با وعده کوتاه‌مدت راضی نمی‌شوند.

بر اساس گزارش روابط عمومی نخستین رویداد انجمن گیتارسازان ایران، برگزاری این دوره از دیدگاه هنرمندان و متخصصان این حوزه نشان داد که برندهای ایرانی در سطح بین‌المللی مورد توجه قرار گرفته‌اند.

فرزاد فخرالدینی، گیتاریست و فرزند فرهاد فخرالدینی، رهبر پیشکسوت ارکستر ملی ایران، در مورد مسئله صدای سازها توضیح داد: «مقوله صدا در ساز بسیار شخصی است. ممکن است یک نوازنده خارجی در این رویداد حضور داشته باشد و اگر از صدای سازی که یکی از شرکت‌کنندگان ساخته است خوشش بیاید، برای همیشه با همان ساز روی صحنه برود. بنابراین، کیفیت رز سانگ و صنعت یک چیز است و صدا و آکوستیک چیز دیگری. شخصاً برای من جای تعجب داشت که این همه سازنده در سراسر کشور داریم که نگاه بسیار جدی به هر دو موضوع دارند.»

یکی از ویژگی‌های برجسته این رویداد موسیقایی، آشنایی سازندگان از استان‌های مختلف با یکدیگر و تبادل دانش علمی و تجربی میان آنها بود. در پایان این رویداد، پس از اجرای موسیقی، لوح حضور و تقدیر توسط حسن دیمه‌ای، مدیر اجرایی، به تمامی شرکت‌کنندگان اهدا شد.

بهروز غریب‌پور، محسن حسینی، پژمان نور، مهدی محقق، آرام روحانی، گارنیک اوهانیان، فرزاد فخرالدینی، رضا عارف‌مهر، فرزین تهرانیان، نازنین اورمز، رومیک آوانسیان، مجید الیکایی، مجید احمدی، عماد اجلال، فرهاد اسدیان، امیر حقانی و دیگر مدرسین و اساتید دانشگاه از جمله بازدیدکنندگان این دوره از نخستین رویداد انجمن گیتارسازان ایران بودند.

نخستین رویداد انجمن گیتارسازان ایران به مدیریت حسن دیمه‌ای از ۱۶ تا ۱۹ بهمن ۱۴۰۳ به مدت ۴ روز با استقبال مسئولین فرهنگی و هنری، هنرمندان و علاقه‌مندان برگزار شد.

همزمان با آغاز بهار ۱۴۰۴، نوای دلنشین موسیقی اصیل ایرانی در قلب کویر طنین‌انداز می‌شود. گروه موسیقی قمر، از فعال‌ترین مجموعه‌های موسیقی سنتی کشور، قرار است در تاریخ یازدهم فروردین ۱۴۰۴، ساعت ۱۶، در رباط تاریخی شاه عباسی مزینان به اجرای برنامه بپردازد.

این رویداد هنری با همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان داورزن، حمایت شورای اسلامی و دهیاری مزینان، و مشارکت گروه‌های مردم‌نهاد مزینان کهن برگزار می‌گردد. رباط شاه عباسی مزینان که در فهرست آثار ثبت‌شده جهانی قرار دارد، این بار میزبان آوای زنده موسیقی ایرانی خواهد بود.

گروه قمر به سرپرستی نوید دهقان و با خوانندگی مصطفی جلالی‌پور، در سال‌های اخیر اجراهای موفقی را در تالار وحدت تهران و سایر شهرهای ایران به روی صحنه برده است. این گروه همچنین در جشن خانه موسیقی ایران، با آلبوم «ماه پشت ابر» که سالار عقیلی و مصطفی جلالی‌پور خوانندگان آن بودند، در میان ۲۰۰ اثر منتشرشده بین سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳، به عنوان یکی از پنج آلبوم برتر در بخش موسیقی ایرانی (ردیف دستگاهی) شناخته شد.

نوید دهقان در مورد این اجرا اظهار داشت: «این نخستین باری است که در رباط تاریخی مزینان به اجرای برنامه می‌پردازیم. در بهار، گویی نهال آوازی که قمر صد سال پیش کاشت، امروز جوانه می‌زند… آب و خورشید و نسیمش از وجود پرمهر مردم مزینان است؛ امید است که این جوانه بارور و تناور شود.»

مصطفی جلالی‌پور، خواننده این برنامه، نیز ضمن ابراز خرسندی از حضور در زادگاه پدری‌اش افزود: «از همراهی و محبت دوستانم در گروه قمر و دعوت گرم اداره فرهنگ و ارشاد داورزن و مردم عزیز مزینان سپاسگزارم. سرشار از شور و شوقم که با اجرایی ناب و اصیل در کنار مردم این دیار خواهم بود.»

این کنسرت بهاری، نویدبخش فصلی تازه در پیوند فرهنگ، تاریخ و دینی مذهبی موسیقی ایرانی در دل کویر خواهد بود؛ جوانه‌ای در قلب مزینان که با مهر مردم، به آواز می‌نشیند.

آخرین جلسه هماهنگی برای برگزاری دومین رسیتال پیانو کلاسیک و ایرانی با حضور اعضای تیم اجرایی برگزار شد. این نشست در حالی برگزار گردید که ظرفیت ثبت‌نام برای شرکت در این رویداد کاملاً تکمیل شده بود.

در ابتدای جلسه، مهدی کاظمی، مسئول انجمن موسیقی شمیرانات، با تأکید بر اینکه این رسیتال جشنواره‌ای از استعداد، هنر و همدلی است، گفت: «با افتخار اعلام می‌کنیم که ثبت‌نام برای دومین دوره رسیتال پیانو کلاسیک و ایرانی به پایان رسیده و اکنون در مراحل پایانی آماده‌سازی برای یکی از مهم‌ترین رویدادهای هنری سال در شمال تهران و شمیرانات هستیم. پس از استقبال گسترده از دوره اول و بازتاب‌های مثبت آن میان خانواده‌ها، هنرجویان، اساتید و فعالان موسیقی، دوره دوم با وسعت بیشتر، کیفیت بالاتر و حضور چهره‌های برجسته برگزار می‌شود. در این دوره، حدود ۳۰ هنرمند مستعد در رده‌های سنی گوناگون، از کودکان ۷ ساله تا نوازندگان جوان و بزرگسال، شرکت دارند که همگی با انگیزه، عشق و تلاش فراوان ثبت‌نام کرده‌اند تا حاصل آموخته‌های خود را در یکی از معتبرترین صحنه‌های منطقه به نمایش بگذارند.»

وی افزود: «برگزاری این رسیتال فراتر از یک اجرای ساده موسیقی است. این رویداد با اهداف مشخص و چندوجهی طراحی شده است انگلیسی برای همه که از جمله آن‌ها می‌توان به ایجاد فرصت برای نوازندگان جوان و کمتر شناخته‌شده جهت اجرای رسمی، ارتقاء سطح فنی، روحی و انگیزشی نوازندگان، ترویج موسیقی فاخر ایرانی و کلاسیک غربی در میان نسل جدید و احیای نقش اصیل موسیقی در رشد فرهنگی و اجتماعی مناطق مختلف تهران اشاره کرد. تلاش ما بر این بوده که از میان متقاضیان زیاد، افرادی را انتخاب کنیم که کمتر فرصت حضور در چنین فضاهایی را داشته‌اند اما پتانسیل بالایی دارند. همچنین با دعوت از اساتید برجسته، نوازندگان حرفه‌ای و هنرمندان شناخته‌شده، فضایی آموزشی، الهام‌بخش و در عین حال حرفه‌ای برای هنرجویان فراهم آورده‌ایم.»

محمد سرآبادانی نیز در گفت‌وگویی، گروه آوای سکوت را معرفی کرد و اظهار داشت: «به دعوت آقای مهدی کاظمی، در این رسیتال با اجرای موسیقی حضور خواهیم یافت. گروه آوای سکوت با آمادگی کامل، تمرین فشرده و نگاه تخصصی به اجرا، روی صحنه می‌رود تا تجربه‌ای متفاوت برای مخاطبان خلق کند. تلاش کرده‌ایم یکی از بخش‌های ویژه این دوره، اجرای زنده گروه آوای سکوت باشد که سرپرستی آن را بر عهده دارم. ما با دو قطعه شنیدنی و متمایز در این رویداد شرکت خواهیم کرد.»

در ادامه، خشایار روحی، مدیر موسسه فنی نل پیانو، بیان کرد: «ما به عنوان یکی از حامیان اصلی این رویداد، تمام حمایت‌های مادی و معنوی خود را به کار بسته‌ایم تا دومین دوره رسیتال پیانو کلاسیک و ایرانی به بهترین شکل برگزار شود. همچنین خدمات تخصصی کوک، رگلاژ، سرویس و نگهداری پیانو را با تخفیف‌های ویژه برای شرکت‌کنندگان ارائه خواهیم داد تا به سهم خود، حمایت مادی، هرچند اندک، از تمامی شرکت‌کنندگان داشته باشیم.»

سروش سمیعی، مدیر گالری نیک و دیگر حامی این برنامه، ادامه داد: «هدف اصلی گالری نیک، حمایت واقعی از هنرمندانی است که با وجود استعداد درخشان، از امکانات مالی کافی برخوردار نیستند. در این راستا، شرایط ویژه‌ای فراهم کرده‌ایم تا این عزیزان بتوانند با کمترین هزینه، ساز مناسب تهیه کرده و در مسیر رشد هنری خود گام بردارند.»

دکتر مهدی خرمی‌نژاد، مدیرعامل موسسه فرهنگی و هنری آوای ترانه کوک، به عنوان برگزارکننده و حامی برنامه، درباره برنامه‌ریزی‌ها گفت: «برای این رسیتال برنامه‌ریزی دقیق و منظمی صورت گرفته است. از تدارکات، پذیرایی، هدایای یادبود، دکوراسیون سالن، چینش برنامه‌ها و انتخاب قطعات تا کیفیت اجرا، همه با هدف برگزاری یک رویداد بی‌نقص طراحی شده‌اند. ما در موسسه آوای ترانه کوک تلاش کرده‌ایم با بالاترین کیفیت ممکن، یک روز به‌یادماندنی برای هنرمندان رقم بزنیم.»

در پایان جلسه، مهرداد خرمی‌نژاد، عضو هیئت مدیره موسسه فرهنگی-هنری آوای ترانه کوک و مدیر اجرایی این موسسه، در خصوص این برنامه اظهار داشت: «خوشحالم که در این دوره نیز به عنوان مدیر هماهنگی در تیم اجرایی حضور دارم. تلاش من این بوده که برنامه در بهترین شرایط برگزار شود. تمام هماهنگی‌ها درباره نور، تصویر، ال‌ای‌دی، صدا و تشریفات انجام شده تا برنامه‌ای شایسته هنرمندان عزیز داشته باشیم. با تجربه سال‌ها نوازندگی، دوست دارم آنچه نیاز و خواسته یک نوازنده از اجرا محسوب می‌شود را فراهم کنم.»

دومین رسیتال پیانو کلاسیک و ایرانی با همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شمیرانات، انجمن موسیقی شمیرانات و شمال تهران و شرکت فرهنگی-هنری آوای ترانه کوک، روز جمعه ۲۱ شهریورماه ۱۴۰۴ در فرهنگسرای نیاوران برگزار خواهد شد.

گروه موسیقی «هم‌نوازان فاخته» به سرپرستی خشایار پارسا، با دو اجرای موفق در جشنواره بین‌المللی دایرافست (DairaFest) در سنت‌پترزبورگ روسیه، توجه مخاطبان و رسانه‌های فرهنگی را بار دیگر به موسیقی دستگاهی ایران جلب کرد.

این جشنواره که با هدف معرفی هنر و موسیقی ایران در قالب یک پروژه دوساله برگزار می‌شود، با همکاری نزدیک گروه «هم‌نوازان فاخته» تلاش کرده است تا تصویری زنده از تحولات موسیقی ایرانی از گذشته تا امروز ارائه دهد. در سال اول این پروژه، «هم‌نوازان فاخته» با تمرکز بر مکتب منتظمیه و اجرای آثاری از عبدالقادر مراغی و آهنگسازان هم‌عصر او، توانست بخشی از زیبایی‌شناسی موسیقی قرون میانه ایران را بازآفرینی کند. این اجرا با استقبال گسترده مخاطبان روس روبرو شد و توضیحات مربوط به مکتب منتظمیه نیز در بروشور جشنواره منتشر گردید.

امسال، این گروه در دو اجرای دیگر، روایت خود را از موسیقی ایران به نمایش گذاشت.

در اولین برنامه (۱۹ اکتبر / ۲۷ مهر)، موسیقی دستگاهی دوره قاجار با تمرکز بر آثار درویش‌خان و آوازهای طاهرزاده اجرا شد. در این اجرا، هدایت کلاری سه‌تار نواخت، علیرضا رسولی کمانچه را همراهی کرد و مهدی شهسوار به عنوان خواننده، فضای موسیقایی قاجار را با بیانی زنده و بداهه‌پردازانه بازآفرینی کرد. این کنسرت در یکی از بناهای تاریخی سنت‌پترزبورگ برگزار شد؛ مکانی که با ساختار کلاسیک موسیقی ایرانی همخوانی داشت و با استقبال چشمگیر مخاطبان و پوشش رسانه‌ای گسترده از جمله پخش مستقیم تلویزیونی همراه بود.

در بخش دوم (۲۶ اکتبر / ۴ آبان)، گروه «هم‌نوازان فاخته» برداشت‌های شخصی و معاصر خود را از موسیقی مکتب منتظمیه و دستگاهی دوره قاجار ارائه داد. در این اجرا، خشایار پارسا سنتور نواخت و سرپرستی گروه را بر عهده داشت. ابوذر حسینی با عود و در مقام آهنگساز، محمدمهدی شیخ با تار، آرمان حیدریان با کمانچه و حسین گازر با تنبک او را همراهی کردند. همچنین احمد شکوری و ندا شهسوار به عنوان خوانندگان مرد و زن، ترکیبی صوتی متنوعی اس ام اس را ایجاد کردند که جلوه‌ای نو از چندصدایی در موسیقی ایرانی را به نمایش گذاشت. این کنسرت در سالن معتبر تئاتر آلکساندرینسکی – یکی از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین سالن‌های روسیه – برگزار شد و دو روز پیش از اجرا، تمامی بلیت‌های آن به فروش رفت؛ که نشان‌دهنده استقبال گسترده مخاطبان روس از موسیقی کلاسیک ایران بود.

خشایار پارسا در گفت‌وگویی درباره این حضور اظهار داشت: «تلاش ما بر این بود که موسیقی ایران را نه فقط به عنوان میراثی تاریخی، بلکه به عنوان زبانی زنده و گفت‌وگویی میان‌فرهنگی معرفی کنیم. در دو سال گذشته، این همکاری فرهنگی با جشنواره دایرافست، پلی میان هنرمندان دو کشور و فرصتی برای شنیده شدن زیبایی‌شناسی ایرانی در قالبی جهانی فراهم کرده است.»

در هر دو اجرا، دکتر مهدی حسینی، دبیر و مشاور ایرانی جشنواره دایرافست نیز حضور داشت.

حضور درخشان «هم‌نوازان فاخته» در دایرافست نشان داد که موسیقی دستگاهی ایران، با وجود ریشه‌های تاریخی و اصیل خود، همچنان زبانی جهانی برای ارتباط، خلاقیت و گفت‌وگو با فرهنگ‌های دیگر است؛ زبانی که از سنت برمی‌خیزد و در جهان معاصر طنین‌انداز می‌شود.